Elisa Eylül, ailesi tarafından 2 aylıkken götürüldüğü hastanede lösemi teşhisi almıştır. Bu teşhis sonrasında, küçük kız için uygun bir donör arayışına hemen başlanmıştır.

Uzun bir süre boyunca donör bulunamaması üzerine, Elisa Eylül'ün 17 yaşındaki ağabeyi Muhammed Vehbi Akçay'dan ilik nakli yapılmasına karar verilmiştir. 2022 yılının mart ayında Ankara'daki LÖSANTE Çocuk ve Yetişkin Hastanesi'nde gerçekleştirilen ilik nakli sonucunda, küçük Elisa Eylül sağlığına kavuşmuştur.

Anne İclal Akçay, AA muhabirine verdiği röportajda, kızının çok uzun ve zorlu bir tedavi sürecinden geçtiğini belirtmiştir. Lösemi tanısının konulduğu hastanede, tedavinin tek seçeneğinin ilik nakli olduğu ve uygun donör arayışına girildiği belirtilmiştir. Kardeşlerden de alım yapılmış, ağabey Muhammed’in yüzde 70 uyumlu olduğu, diğer aile üyelerinin ise yüzde 50 oranında uyum sağladıkları ifade edilmiştir.

İclal Akçay, Türkiye ve dünya genelinde daha yüksek uyumlu donörler arandığını, ancak bulunamadığını vurgulamıştır. Sonuç olarak, oğlu Muhammed’in nakil için seçildiğini aktarmıştır.

Ayrıca, İclal Akçay, süreç boyunca Elisa Eylül’ün bebek olmasının zorluklarına dikkat çekmiştir. Küçük kızın başı ağrıdığında, neresinin ağrıdığını bilemeyecek durumda olduğunu ve iletişim kuramadan çaresizce yardım beklediğini ifade etmiştir. Bu zorlu süreçte yalnız hissettiğini, fakat şükürler olsun ki kızının bugün sağlığına kavuştuğunu belirtmiştir.

Anne Akçay, LÖSEV’in kendilerine hem tedavi hem de psikolojik açıdan büyük destek verdiğini de kaydetmiştir. Hatırladığına göre, tanı konulana kadar çocuk kanlı kusmuş ve nedenini bilmeden üzülmüştür. Bu durumun çok zorlayıcı olduğunu, Samsun'dayken psikolojik olarak çok kötü hissettiğini, kimseyle görüşmek istemediğini ve sürekli bebeğine sarılarak ağladığını dile getirmiştir.

Ağabey Muhammed Vehbi Akçay, kardeşine umut olmanın mutluluğunu yaşadığını belirterek, aile içerisinden yalnızca kendisinin yüzde 70 uyumlu donör olarak bulunduğunu vurgulamıştır. Kardeşi Elisa Eylül ve ailesi için en sonunda kendisinin ilik verileceği kararının alındığını belirtmiştir.

Küçük bir işlemle kardeşine umut olduğunu ifade eden Akçay, donör olmanın son derece kolay olduğunu ve herkesin donör olması gerektiğini söylemiştir. Bu kadar küçük bir işlemle çok sayıda hayat kurtulabileceğini dile getirmiştir. Kardeşinin tedavi sürecinin zorluğuna değinen Akçay, aile üyeleri arasında sürekli iletişim kurarak ve birbirlerine destek olmaya çalışarak bu süreci geçirdiklerini aktarmıştır.