Türkiye'nin en mutlu şehirleri arasında yer alan Sinop, emekli-çalışan oranı ile dikkat çekiyor. 2025 Ekim ayı verilerine göre, Sinop'ta her 100 aktif sigortalı çalışan başına 117 emekli düşüyor. Kentte toplamda 56 bin 780 sigortalı çalışan bulunurken, emekli sayısı ise 66 bin 189 olarak kaydediliyor. Sinop, 226 bin 957 kişilik nüfusu ile Türkiye'nin 81 ili arasında emekli sayısının çalışan sayısını geçtiği 4 ilden biri olma özelliğini taşıyor.

Sinop'taki istatistikler, her bir çalışana yaklaşık 1,17 emeklinin düştüğünü gösteriyor. Başka bir ifadeyle, her 100 çalışana yaklaşık 117 emekli denk geliyor. Bu durum, kentin sosyal güvenlik dengesi açısından dikkate değer bir tablo sergilemesine neden oluyor. Sinop'un emekli oranı, toplam nüfusunun önemli bir kısmını oluşturarak, yerel ekonomiyi ve sosyal yapıyı da etkiliyor.

Orta Karadeniz Bölgesi'nde yer alan diğer iller de emekli-çalışan oranları bakımından ilginç veriler sunuyor. Özellikle Samsun'da, toplam 376 bin 796 çalışan ile 321 bin 222 emekli bulunuyor. Bu veriler ışığında, Samsun'da her 100 çalışana yaklaşık 85 emekli düşüyor. Yani, bölgede çalışan sayısı ile emekli sayısı birbirine oldukça yakın bir oranda seyrediyor.

Amasya'da ise 89 bin 376 çalışan ile 85 bin 369 emekli bulunuyor. Bu durumda Amasya'da her 100 çalışana yaklaşık 96 emekli düşmekte. Ordu ilinde de benzer bir durum gözlemleniyor; burada 189 bin 135 çalışan bulunurken, 170 bin 558 emekliye sahiptir. Ordu'daki oran ise her 100 çalışana yaklaşık 90 emekli düşmesi şeklinde belirleniyor. Bu illerin emekli-çalışan oranları, bölge istihdamını ve sosyal güvenlik sistemini şekillendiren önemli faktörler olarak öne çıkıyor.

Özellikle Sinop'taki yüksek emekli oranı, sosyal güvenlik politikalarının ve yaşlanan nüfusun etkileri düşünüldüğünde dikkat çekici bir durum olarak karşımıza çıkıyor. Çalışan sayısının azlığı, emekli sayısının fazlalığı ile birleşince, kentin ekonomik dinamikleri üzerine de düşündürücü bir etki yapıyor. Sinop gibi şehirlerde, bu tür demografik verilerin yanı sıra, emeklilerin yaşam standartları ve sosyal hizmetlerin sürdürülebilirliği gibi konular da önem kazanmaktadır.

Öte yandan, emekli-çalışan oranlarının bölgedeki sosyal altyapı ve hizmetlere de doğrudan etkileri olduğu söylenebilir. Çalışan sayısının az olması, yerel ekonomideki canlılığı azaltabilirken, emekli sayısının fazla olması ise sosyal hizmet taleplerini artırmaktadır. Bu durum, bölge yöneticilerini sosyal güvenlik sistemlerini yeniden gözden geçirmeye ve belirli politikalar geliştirmeye yönlendirmektedir.

Bütün bu veriler, Türkiye'deki sosyal güvenlik ve emeklilik sisteminin dinamiklerini anlamak isteyenler için önemli bir kaynak teşkil ediyor. Sinop, Samsun, Amasya ve Ordu gibi illerdeki emekli-çalışan oranları, bölgenin ekonomik yapısını ve sosyal işleyişini yansıtan önemli göstergeler olarak karşımıza çıkıyor. Bu nedenle, gelecekte bu bölgelerde sosyal politikaların nasıl şekilleneceği, emekli ve çalışan dengesi açısından büyük bir merak konusu olmaya devam edecektir.