Konya'da, kişiye özel gömlek dikimi yapan Mustafa Gücüman (52) ve oğlu Sadrettin Gücüman (27), Fatih Çarşısı'nda üçüncü kuşak olarak aile mesleğini sürdürmektedirler. Mustafa Gücüman, 1958 yılında babasından öğrendiği mesleğe başlamış ve bu mesleği ölümünden sonra 1992'de vefat eden babasının mirasına sahip çıkarak devam ettirmiştir. Baba-oğul, müvekkillerin ölçü ve isteklerine göre tamamen kişiye özel gömlekler üretmektedir. Bir gömleğin hazırlanma süreci, kesim, dikim, ütü ve diğer işlemlerle birlikte en az 2,5 saat sürmektedir.
Üretilen gömlekler, uzun ömürlü ve kaliteli kumaşlardan yapılmakta olup, özellikle özel dikim tercih eden müşterilerden yoğun ilgi görmektedir. Ancak, artan siparişlere rağmen, nitelikli eleman bulmanın zorluğuyla karşılaşan baba-oğul, mesleği gelecek nesillere aktarmayı hedeflemektedirler. Z kuşağı, kişiye özel gömlek diktirme geleneğini pek bilmese de, eski nesil bu geleneği sürdürmektedir.
Mustafa Gücüman, babasının asıl mesleğinin kunduracılık olduğunu fakat kendi ilgisinin ve sevgisinin gömlekçilikten yana olduğunu belirtmiştir. 1992 yılında babası hayatını kaybettikten sonra, bu mesleği devralan Mustafa, “Bir gömleğin üzerindeki işçilik süresi en az 2,5 saati bulur. Önce müşterimiz kumaşı seçer, ardından istenen ölçüleri alırız. Özel dikim olduğu için, her talebe göre gömlek üretmekteyiz” şeklinde konuştu. Ayrıca, eski zamanlardan gelen alışkanlıkların ve kumaşların günümüzde zor bulunur hale geldiğini vurguladı. Kaliteli kumaşların uzun ömürlü olmasının, günümüzde tercih sebebi olduğunu ifade ederken, bu mesleğin temiz çalışma gerektirdiğini de sözlerine ekledi.
Sadrettin Gücüman ise, babasının mesleğini sürdürdüğünü ve mesleği devralmak için gerekli eğitimi aldığını belirtirken, “Bu mesleği, kendi işimi yapmak istediğim için tercih ettim. Babamın yanına 5-6 yıldır düzenli olarak geliyorum. Artık birlikte daha fazla gömlek dikiyoruz” dedi. Dolayısıyla, günde 8-10 gömlek üretiminde bulunduklarını, fakat artan talep sebebiyle yeterli eleman bulamadıklarını vurguladı. Çocukların, terziliği eski bir meslek olarak görmekte olduğunu ve bu durumun iş gücü konusunda sıkıntılara neden olduğunu dile getirdi. “İşten yana bir sıkıntımız yok. Günde 8-10 gömlek çıkarıyoruz, ama tempo arttıkça bu miktar da artabilir” diye ekledi.
Baba-oğul, mesleklerinde daha fazla iş yapabilmek için çalışmaya devam ediyor. Müşterilere özelleştirilmiş ürün sunma konusunda talep artarken, kumaşların rengi ve özellikleri talepler doğrultusunda çeşitlendirilmekte. Sadrettin, istenen her ölçü ve kalıp için gömlek dikerken, ortak bir tutkuyla bu mesleği icra etmenin mutluluğunu yaşıyor. Her iki birey de, işin zorluklarına rağmen gömlek dikme tutkusunu sürdürmekte ve bunun aileleri için önemli bir miras olduğunu vurgulamaktadır. Zaman içinde değişen müşteri talepleriyle birlikte, kendilerini geliştirme amacıyla her gün yeni yöntemler öğrenmeye çalışıyorlar.
